Gökçeada’da Arabasız Gezilir mi? Bir Antropoloğun Kültürel Adımlarında Yavaş Zamanın İzleri Giriş: Bir Antropoloğun Daveti Kültürlerin katmanlarında gezinmek, sadece gözle görmekle değil, adımlarla hissetmekle mümkündür. Gökçeada’ya ilk kez ayak bastığımda, arabanın kapısını kapatıp anahtarı cebime koymak, bir tür ritüeldi. Adada arabasız dolaşmak, modern dünyanın hızla koşan bedenini yavaşlatmak ve yerel yaşamın sembollerine daha yakından bakmak anlamına geliyordu. Bu yazıda, “Gökçeada’da arabasız gezilir mi?” sorusunu bir ulaşım meselesi olarak değil, kültürel bir deneyim olarak ele alıyorum. Çünkü bu ada, mobiliteyle kimlik arasındaki görünmez bağların çözüldüğü bir laboratuvar gibi. Yavaş Zamanın Kültürel Ritüelleri Gökçeada’da arabasız gezmek, yalnızca bir tercih değil, bir yavaşlama…
10 Yorum